Ρακελα Ζογκα (Rakela Zoga)


ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΚΑΙ Η ΒΡΟΧΗ( SHI PËRGJYSËM)

Στα δύο η μέρα μιας μοιρασιάς

Και τη βροχη που’ πεφτε είχαμε μοιράσει

Της είπα να βρέξει σ’ ώρα μοναξιάς

Με το μισό σου σαν ένιωθα πλάι.

Σταγόνες δάκρυα μου πέφτανε πάνω

Τα φιλιά ξύπνια , σαν τη πρώτη φορά

Το χέρι άπλωσα το νερό να πιάσω

Μ’ άγγιξε το χέρι σου τόσο τρυφερά.

Σαν τότε ένιωσα, στου χειμώνα νυχτιά

Τραγούδια σου που μου’ κανες σαν δώρο

Στη μέση οι ήχοι,χιόνι, φωτιά

Στη μέση σαν σε μύθους τα μοιράσαμε όλα

Και της ψυχής ζεστασιά.

Απόδοση από τα Αλβανικά: Λευτέρης ΣιωμοςΚ/586ρ. ζ.g.

PËRGJYSËM SHI

Sot e ndava ditën me ty

Dhe shiun që binte përgjysëm e ndamë

I thashë të më lagë në orë vetmi

Me gjysmën tënde që ndjeja pranë .

Stërkala lotësh më binin trupit

Puthjet zgjoheshin si herën e parë

Mbështeta dorën tek shiu që binte

E dora jote më prekte ngadalë.

E ndjeva si dikur atë natë dimri

Kur këngët e tua m’ i bëje dhuratë

Përgjysëm çdo gjë midis nesh si në përrallë

Ditë të ngrohtë në shpirt.

Rakela Zoga.