Adem Nuhaj:Hapma zëmrën mua


Hapma zëmrën mua ……..

Ç’më doli përpara

Një thëllëzë syshkruar

Ì bëra shakara

M’u duk e zëmruar.

M’u duk e mërzitur

Nuk e di . se ç’kishte

Rrugës duke ikur

Me gojë nuk më fliste.

Ì thashë , ç’të ka gjetur?

Hapma zëmrën mua

Mos më rri e vrejtur!

Se , unë ty të dua.

Dhe lulet e malit

Nuk mē hyjnë në sy

Besë , ke sytë e ballit

Që , të shoh veç ty.

Edhe , kur kam etje

S’e shuaj dot në krua

As në lumenjë , dete

Veç buzëve të tua.

Dhashë e dhashë e mora

Me atë lanete

Sa , mërzinë ia nxora

Filloi , që të qeshte.

Sikur doli dielli

Kur , i qeshi buza

Me sy , zjarre ndezi

Më rrëmbeu e putha.

Shakat , që i bëra

Ìshin marifete

Ndaj u dha e tëra

E bëra për vete.

Nuk ka vënd mërzia

Dhe s,ka as qedere

Kur hyn dashuria

Si , lule pranvere.

Plot fruta të ëmbla

Mjaltë të bëhet jeta

Kur , dashuron zëmra

S’dashuron kuleta.

About Post Author