Aferdita BudVela.:Kur fshati ishte i gjallë


Aferdita BudVela

Miqet e mi,dua te shkruaj disa rreshta sipas mendimit tim per jeten ne fshat dikur dhe sot.

E theksoj se nuk jam poete ,as shkrimtare,po askush nuk na e heq te drejten per te hedhur kujtimet tona ne leter,nese ato vlejne e percakton lexuesi.

Une mendoj se jeta eshte e larmishme dhe cdo kush mund e duhet te shkruajne, se jemi kalimtare ne kete bote,

Sa me interes eshte sot per cdo njerin te dije dicka nga rrenja e vet,nga gjysher e stergjysher.

Prandaj shkruani hidhni mendimet tuaja ne leter mbase me vone dikush do ti shfletoje.

Po thuaj se te gjith jemi me rrenje nga fshati panvarsishte se sot e mbajme veten qyteter,

Kjo kuptohet vete pa shume shpjegime po ti referohemi vetem kryeqytetit tone qe sot afron tek nje milioni banare si ka qene para nje shekulli.

Une do te hedhe disa mendime per fshatin kur ishte i gjalle.,ne krahasim me jeten sote te fshatit.

E do ti referohem krahines time,Kodovjatit e me konkretisht Bersnikut.

Kam punuar ne Kodovjat kur dikur ishte qender e kooperatives se bashkuar,shkoj dhe sot e shikoj ndryshim te madhe.

Ne qender te Kodovjatit kishte nje qender shendetsore ,shtepi lindje dhe abulanca ne cdo fshat.Mjekun e kishe aty nate edhe dite.

Ne qender te fshatit ishte nje shtepi kulture,ku zhvilloheshin aktivitete kulturore e artistike,kishe muzeumin e zones,

Edhe vete amministrata e bente me te gjalle jeten ne fshate..Ndersa tani gjerat ndryshojne.

Shkoj tani ne fshatin tim te lindjes me duket boshe,shtepi te boshatisura rralle munde te takosh njeri ne rruget e fshatit.

Ai fshat dikur gumezhinte.Ne fshat ishte shkolla tetvjecare ( eshte edhe sot po sot mesuesit vine ne tet e largohen ne nje nga fshati).Mesueset ishin te ardhur nga rrethe te largeta,ata jetonin aty vece punes qe benin ne shkolle ata lidheshin me fshatin.

Mbasdite mesueset i gjeje midis njerzeve,duke biseduar bashkerishte.Ne panundsi ti permend nje nga nje me emra.,ata kishin nje emer te perbashket percues te kultures e dies ne fshat.Ata vinin nga e gjithe shqiperi,Korca,Elbasani,Durrsi,Kavaja,Pogradece,Tirana ,Vlora e nga kudo.

PO keshtu ne fshat kishte dhe nje abulance ku kishte nje infjemere dhe nje mami ne fshate,edhe dy here ne jave vinte mjeku per visita.Askush nuk nguronte te vinte tek doktori ne ato vite se vizitate ishin falas.

Ndersa kujdesi per grat shtamane dhe femijet e vegjel ndiqej per dite.

Ishte edhe amministrata e kooperatives ,agranome ,zootecnia,veterinario,ekonomista,normalità qe shpesh ishin prezente ne fshate.

Kjo mase e gjere intelektualesh e gjalleronte jeten ne fshat,ashtu si ishte e ndertuar ajo neper mjet organizzative te ndryshme,fronti,rinis gruas.

Gjith keta intelektuale nuk ishin thjesht nje spektotor i jetes fshatit po i jepnin asaj jet.

Mesuesi I histori gjografis Dhimiter Tonko qe ishte nje mesues shume shume I pregatitur,ai me punen e vet ne shkolle e jashte saj krijoj dhe e kompletoj muzeun historih,e gjografik te fshatit.

Kush donte te mesonte dicka per fshatim i drejtohesh muzeumit per te pare e mesuar duke filluar.me Kalan e.Gradishtes e shume e shume materiale te tjera.

ME keqardhje e then nuk di ku vajten gjith ato materiale( ne qofte se do jene ne muzeun e rrethit do jet fitore e madhe)

Po shume mesues te tjere merrnin pjese me jeten kulturore ne aktivitetet qe bente rinija e fshatit.

Mbase ato aktivitete nuk ishin ndofta te nivelit te larte artistik po ato kishin perfshirjen e te gjitheve.

Ato aktivitete flisnin per bashkpunin me njeri tjetrei per respeket e dashamirsi , per lidhje e njohje midis te rinjeve.

Nga Bersniku kishte vajza qe kendonin shume mirkengen popullore duke marre pjese ne festival e ndryshme neper rrethe deri tek festival i Gjirokasters.,keshtu kene qene motrat Cani.

Te rrijte me intuiten e tyre krijonin vete kenget dhe i kendonin.

Do permend fjalet e nje kenge ne nje nga grupet konkuruese ne qendern e kooperatives Kodovjat ku u vlersuan dhe me cmim.

Shini shok cjan ata

dal ti shohim o vella

ata jane disa puntore

nje makin po shoqerojne

ne mes te lunit ne vend te drejt

makina rrotat perpjet

thoja brigadiere thoja

mor te lumt goja

jepi zetor jepi

na nxjerr nga siklete

Po puna e mesueseve dhe intelektualeve perqendrohej edhe me librin.

Vec biblotekes qe ishte ne shtepin e kultures mesuesit perdorinin dhe burime te tjera.Mbaj mende shume here me te rinjet mbasdite organizoheshin edhe diskutime rreth.nje libri te caktuar.

Recension nga nje rroman.

Tema,idea kryesor ,qellimi ,permeata,personaxhet.pozitive e negative,konklezioni.nga romani i lexuar.

Sigurishte kete nuk e benin te gjith e benin ata qe ishin apasjonant.mbas librit dhe intelektuwle te ndryshem.

Po si mundt te le pa permendur aktivitetet sportive,ne qender te fshatit ishte fusha e sportivi aty luanin sporte te gjithe grupmoshat.

Nuk kishte futbolliste te shquar po ai aktivitet ishte massive e i sherbente shendetit fizik.

Gramshi dhe fshstrat e tij qe pershkohen nga lumi Devoll ishin me fate sepse lumi i devollit vec vlerave per ujite,per ndertim ai.kthehej dhe nje qender palazhi edhe per te mesuar notin ne pellgjet e tij,e duke shfrytzuar edhe reren e himet.

Po njekosisht Devolli tek te rinjet muajt Prill kthehej si vend peshkimi per ta.

Po i kthehem perseri shkolles shkolles.e cila ishte ura lidhese nxenes mesues prinder.

Vec mesimeve ne shkolle zhvillohej ora e duareve te shkathta e ne bashkpunin me familjet arganizoheshin konkurse “duart e arta” si ne fshat e deri ne rreth ,si puna me gjelpere,po edhe ne dru per djemet.

Ja pra ishin shume gjera qe i jepnin jete fshatit qe me kete shkrim nuk mund ti permblrdhe dote.,ndersa tani i mungojne plotsishte fshatit.

Keto qe shkruaj jane te gjitha te verteta se kam patur fatin qe te ishja nje drejtuse e organizzate rinis.ne Kooperative e bashkur dhe e zgjehur ne rreth.

Te gjithe kane me shkruajtur,prandoj shkruan se secili ka jeten e vet e ruan kujtimet e tij.,une nuk mund te shkruaj kujtimet e dikujt tjeter,sigurisht shkruaj ato qe kam une nga brenda.

A.BudVela.

About Post Author