Aferdita Hadaj:”Vajzë e fshatit tim”


“Vajzë e fshatit tim”

Vajzë e fshatit tim,

princesha billonjë.

Shikimet e t’ua ,

shigjeta lëshojnë.

Nga ato shigjeta,

zemrën ma plagose.

Natën nuk bëj gjumë,

mendjen ti ma hoqe.

Ku dreqin, për fatë,

jetojm në një mëhallë ?

Shtëpit dhe dritaret kemi, ballë për ballë.

Të vëzhgojë çdo ditë cepash….si piratë.

Po s’mar dotë guximin,

të’ të them dy fjalë.

Dhe kur mbremja vjen,

dritat ndez i mjeri.

Hijen të’ta shohë,

kur nata të bjeri.

Nga tyli mëndafshtë,

trupin kur t’a shohë,

Kur bie për të fjetur,

shpirtin më lëndon.

Zvarritem i vrari,

për në shtratin tim.

Dashuri, e zemrës,

qënka përvëlim.

Mezi presë mengjezet,

agimet e arta.

Të ngrihet princesha,

të lajë sytë përjashta.

Sot,e kam vendosur,

zemrën t’a shëroj.

O të bëjë për vete,

o drejtë vdekjes shkojë.

Tjetër njeri s’dua,

vajzë e fshatit tim.

Për mua, ke lindur,

t’i, ilaç i shpirtit tim.

Sonte, do ul yjet, për

puthjen tonë të par

T’i,moj hënë e bukur,

qofsh për ne, kumbarë….!!!