Alma Sinan Feruni-Vajza e mëngjesit


Vajza e mëngjesit.

Qe fle me yllin e zgjohet me agimin.

E rend e rend si Maratonomak.

Stafetën e gëzimit ta ndaj pak nga pak.

Dhe fjalën e mire e mban te rrallë.

Shkëlqimin ne buze.

Nen qiellin margaritar.

Vajza e mëngjesit.

Është pagëzuar nen te shtrenjtin altar.

Dhe ruan jetës te shtrenjtin mall.

Mall për vendlindjen.

Për me te shtrenjtin mik.

Nder vitet e jetës pothuaj jemi vërsnik.

Vajza e mëngjesit.

Se zgjohet ditës shpejt.

Me fatet u përball…diku shtegut te keq.

Dhe diellin e ka babe.

E henezen nene.

E shenjtët shenjtëruar i hyjnizon nder këngë.

Vajza e mëngjesit.

Me thërrasin te mirat mike.

U kthej buzagazin.

Nder mijëra falënderime.

E inspiruar për këtë poezi nga mikesha ime poetja e talentuar Laureta Petoshati qe me thërret me metaforën e bukur” Vajza e mëngjesit” pasi unë për çdo dite zgjohem herët sapo dita agon.

About Post Author