ANGELA KOSTA SHQIPËRON VARGJET E POETES ITALIANE MARIA PELLINO


Maria Pellino jeton në Milano (Itali). Ajo është autore e mbi 500 aforizmave dhe e disa librave. Ka shkruar poezi, ese dhe romane që nga viti 2013. Ka fituar disa çmime të para, vlerësime përmendje, çmime karrierën në konkurse prestigjioze kombëtare, ndërkombëtare dhe evropiane si dhe çmime speciale nga shtypi. Maria është bashkëpunuese e vazhdueshme në revistën Alessandria Today drejtuar nga Pier Carlo Lava. Gjithashtu është Anëtare e akredituar në Wikipoesia. 

E PAKUPTUESHMJA

Atë çka nuk e kupton

Mundim të provokon

Në mëri të hidhur kthehet,

Këmbëngulëse dhe e patundur,

Gjemb ngulitur në aortë.

E megjithatë heshturazi vjen 

Ëmbëlsia e një perëndimi 

Velenxë e artë që të mbështjell

Dhe stuhinë qetëson.

Dëshirave të reja u jepemi,

Veshje intuitash onirike

Burime mrekullish jo të infektuara

Aty ku zemra shpërthen,

Çdo pengesë shemb.

Asgjë nuk mund të jetë 

Më sublime

Përveç aromës së ëmbël

Të lulëzimeve të reja

Në shkatërrimin e atyre rrënojave

Të përfjetura nga koha

Arrati e pasioneve.

UNIVERSI 

Universi përtokë bie

Në krahët e bollëkut

I cili ëmbël arrin

dhe i copëtuar në çast

I ringjalljes akute.

Shpaloset lëndina 

Mbi gjethet e thara,

E megjithatë asgjë,

Veçse shpirtit,

Mund ta presë përzgjedhjen e vazhdueshme 

Të jetës që rrjedh

Si oksimoron i kundërshtimeve të favorshme.

CILA ËSHTË 

Cila është ajo arsye

Ende e pa tentuar

Përhumbur në luhatjet

E qiellit të pafund,

Në një oaz kohe të imagjinuar.

Përgjatë rrjedhës së saj

Burojnë dëshirat 

Në agimin e ditës

Mjaft madhështore

Fjalët, më sublimet,

Midis degëve të zhveshura 

Të së nesërmes 

Mos perfekte dhe e përkohshme

Si gjethe

Ikin nga kapërthimet

Dhe si mulliri në ajër rrotullohen

Me erën që shkul

Edhe shpirtin.

E mendimet,

Fragmentet e përjetësisë,

Kapin vërtetësinë

Në muzgun e çdo motoje.

MARIA PELLINO vive a Milano. Si laurea all’Università di Bergamo, lavora come educatrice. È autrice di oltre cinquecento aforismi ed autore di diversi libri. Scrive poesie, saggi, romanzi dal 2013. Ha vinto diversi primi premi, encomi, menzioni, premi alla carriera in prestigiosi concorsi nazionali, internazionali ed europei e premi speciali dalla stampa. Collabora costantemente con Alessandria Today di Pier Carlo Lava. Membro accreditato di Wikipoesia.

L’INCOMPRENSIBILE

Quel che non si comprende

desta tormento.

Diviene livore amaro,

ostinato e irremovibile,

spina conficcata nell’aorta.

Eppur sovvien silente

la dolcezza di un tramonto,

dorata coltre che avvolge

e acquieta la tempesta.

Ci si appresta a nuove brame,

vestali di oniriche intuizioni,

gorghi desti di meraviglie incontaminate.

Laddove il cuore si spalanca,

crolla ogni barriera.

Nulla può esserci

di più sublime

se non il dolce olezzo

di nuovi germogli

tra il frantume di quelle rovine

assopite dal tempo

fugace delle passioni.

L’UNIVERSO

L’universo si accascia

tra le braccia della pienezza

che sovviene docile

e prorompente in un attimo

di acuta reviviscenza.

La radura si distende

su fogliami rinsecchiti,

eppure nulla,

se non l’anima,

può accogliere il continuo giogo

della vita che fluisce

come ossimoro di favorevoli avversità.

QUAL È

Qual è quella ragione

non ancora esperita,

perduta tra i sbalzi

del cielo infinito,

in un’oasi di tempo immaginato.

Lungo il suo scorrere

sgorgano desideri

nell’alba del giorno

più maestoso,

parole, le più sublimi,

tra i rami spogli

di un domani

imperfetto e caduco.

Come foglie,

sfuggono alla prensione

e si rotolano a mulino nell’aria,

con un vento che sradica

anche l’anima.

E i pensieri,

frantumi di eternità,

colgono verità

al crepuscolo di ogni moto.

Përgatiti dhe përktheu Angela Kosta Akademike, gazetare shkrimtare, poete, eseiste, redaktore, kritike letrare, botuese, promovuese 

Preparato e tradotto in italiano da Angela Kosta Accademica, giornalista, poetessa, saggista, editore, critica letteraria, redattrice, traduttrice.