Arben Beka-Fshati im


Fshati im

Atje lart mbi atë kodrinë

Shkëlqen dielli pa mbarim

Tokë e qiell aty bashkë rrinë

Është i bukuri fshati im .

Fusha me lule sa shumë ka

Edhe male të gjelbëruara

Zogjtë qukisin pa ia nda

Nëpër ara të lëruara.

Ujë i ftohtë rrjedh ndër kroje

Na shuan etjen e na freskon

Mjaltë të ëmbël nëpër hoje

Me bollek kur natyra lulëzon.

Sa shumë pemë e perime

Aty ka në çdo stinë

Mysafirët në odat tona

Gjejnë mikpritjen e bujarinë.

Njerëz të mirë e punëtor

Djemë e vajza shtojzovalle

Nëpër rrugën e ndriquar

Dalin mbrëmjev e hedhin valle.

Pranverë, verë, vjeshtë e dimër

Secila stinë k’tu ka hjeshi

Për të qenë njësoj si ti

Fshatrat tjera ta kanë lakmi.

Më përcjell kudo mendimi

Në oborr e në rrugicë

E them me zë e dashuri:

Sa e bukur je moj Ticë.

Arben Beka

About Post Author