Baba Tomori-Vaso Papaj


Baba Tomori

Po bie nata mbi trotuare, mbi to dhe dritat LED

E kushdo që të vjen përballë, sjell një fytyrë të zbehtë.

Bri kangjeleve të Portit, çmenden makinat, si në garë.

Mes këmbëve të ulërijnë qentë. Uria i bën guximtarë…

Guximtare ësht’ dhe kjo natë. Të gjitha mendimet m’i mori

Po, vë re:

Në errësirë ka mbetur ende kokëlartë vetëm Baba Tomori.

Gjyshërit e gjyshet, pa nipër e mbesa, ngulur në divan.

Ledhatojnë macet. Ndjekin të madhërishmin Sulejman.

Përleshen ushtri. Rrokullisen kuaj. Koka priten varg.

Dhe ata gogësijnë, dremiten, po gjumi u ka ikur larg.

Kujdestare edhe kjo natë. Të gjitha ëndrrat ua mori…

As që vënë re:

Përmes dritares së hapur, i heshtur i qorton Baba Tomori.

Po Baba Tomori, ç’bën, atje larg, gjersa ta fshehë nata?…

Më vjen në mendje ai dekor-horror që dje ma solli darka.

Dhëmbë të hekurt në ekran: dinamit, matrapikë dhe qysqi,

I çanin kraharorin. Ia shkulnin babëzisht brinjët-shkëmbinj

E, tek i shkelja ato në trotuare, të krisura, m’u ça kraharori…

S’u mbajta e thashë: si Zoti vetë,

I plagosur dhe prapë në këmbë për jetë ai, Baba Tomori…