Bashkim Golemi:Bërtitjet e shpirtit


Bashkim Golemi:Bërtitjet e shpirtit

Klithmat e shpirtit shërojnë errësirën.

Duke vrapuar në trotuar

buzë liqenit.

Ëndrrat e mia si flutura,

fluturojnë të verbër,

Rreth dritave të rrugës.

Unë vrapoj,

mes maleve

dhe liqeni.

Mendimet e kundërta përplasen,

zhduken.

Sepse,

Unë vrapoj edhe më shpejt

duke vakumuar ajrin e pastër

e mbrëmjes.

Era ftuese e darkave

e restoranteve.

Zemra ime rreh në kraharor

Sa i çmendur që jam.

Thjesht ndihem vetëm,

në mes të restorantit të natyrës.

Pse?

Pse fluturojnë në hapësirë

për të kërkuar përgjigje.

Qëndroj pa lëvizur.

Trupi i mbështetur në një shtyllë.

Shikimi im ka humbur në qiell.

Hëna, Zonja e natës,

në heshtje ti mbledh

sekretet e errësirës.

Përgjigjet marrin jetë

në yjësitë e yjeve.

Klithmat e shpirtit kompozojnë

Baleti i dashurisë.

Vetmia ikën me vrap

në krahët e lamtumirës.

About Post Author