Begu Davë:Identiteti


Toka e shenjtë harmonizoi natyrën e bukur

Ku vetë kohësia është si një dëshmi e fortë.

Kontrastin e dha mbi k’të sofër t’madhe

Kur të gjithë njerëzimin filloi ta krijojë.

Si kërpurdhat mbimë prej nga moti

Me trup, gjak dhe frymë që të gjithë

Në ajrin e muzgut si një nyje rreth tokës

U ngjizëm kohë pas kohe prej dheut mëmësi.

Shtigjeve thellë me rrënjë shtrënguar

nga burimi i tokës u lindëm të tërë

Prej kërthinzës së sajë frymë trashëguam

Në k’të mëmëdhe si detë i gjërë.

Jetojmë në mbretërisë e mbledhësve të lashtë

Ku identiteti u rrënjos prej tokës mëmë

Realitetin e natyrës e melodinë e kohërave

S’mund ta ndryshojmë dhe emër tjetër ti vëmë.

U çiftëzuam prej hyjesh e tokës pjellore

Lëmuar prej moteve me shkëlqim orjental

Identitetin e trashëguar nga para-ardhësit tanë

Ta ruajmë e mbrojmë, të jemi t’bekuar e t’paqtë.

Si botë e kulluar në kët tokë dremisim

Në dheun e lehtë të ëmbël t’mëmëdheut

Ritualet përkundim mbi tokën e shenjtëruar

Identitetin tonë për t’mos e tjetërsuar .

Se ndryshojmë dot se fort e duam

K’tu lindëm të gjithë praruar mbi dhe

Ta mbrojmë, dhe ta përqafojmë epshëm,

Në mëmëdhenë tokën e bekuar ku kemi ler.!