Besa Januzi Rexhepi:Shpirtin vrarë zemër coptua


shpirtin vrarë zemër coptuar

( kushtuar femrave të dhunuara gjat luftës)

Ja morën nderin, si egërsira

i vran në shpirt, vrragë të thella lan në femrat e pafajshme, naive,

shumë nga këto i vran, i masakruan

kurse njërën e lan skaj rrugës

me sy të zgurdulluar, lëvizje të pakontrolluara, kishte rënë në

depresion, kush do ta ndihmon të shkretën?

Një qerre kalon me njerëz të ikur,

u ndal një grua shpirt mirë,

iu afrua duke i folur me butësi,

bija ime ti s’ke faj,

femrat i ç’nderojnë se janë të dobëta

e mbështolli ngadal me batanije,

eja bijë me mua e muar me vehte,

nisën rrugën përtej kufirit.

Ajo nuk fliste vetëm dridhej

dhe shikonte quditshëm dhe dëneste

sepse lotët nuk i kishin mbetur më,

as jetën nuk e donte më,

asgjë nuk i bënte mirë,

gjithçka i dukët e pavlerë

nuk shihte asgjë rreth saj

vetëm terr e tmerr…….!!!

Shpesh herë e mbulon fytyrën me dy duar!!!

E gjora ti moj bija ime

në çfarë gjendje paske rën

banu e fortë mos u dorëzo,

vjen një ditë do marrim hak!

Ç’është kjo jetë mizore,

e pa drejtë me njerëz të pafajshëm?

Lufta një ditë do mbaroj.

Plaga kurr s’ka për tu sheruar!!!

15 prill 2022!

About Post Author