Besimi, na çon aty, ku duam të shkojmë-Ilmi Cani


E marr si etalon, por e ndiej..

Më çon, aty ku zbuloj dhëmbjet dhe dritën.

çon në këmbë të ujvarës, rrahëse, ledhatuese që përkëdhel, shpirtin, dritën.

Më çon në kreshtat, ku shkabat çukisin gur,

E ngrihen qiejsh.

Më çon te kënga e lumit, te kënga që e këndon pa e ditur

Është kënga e vet e papërsëritur.

Kanionesh, që të thërrasin kah drita.

Nuk qurravitem, pse u përgjaka, u cfilita.

Besimi më ngjit në kurbën e ylberit.

Ujvarës që më ngjiti besimi im.