Bjeshkët e Korabit-Rrahim Billa


Bjeshkët e Korabit.

Nuk mund të rri pak vargje pa i shkruar

Për bjeshkët e Korabit këtë herë

Ndoshta mesi i gushtit kish kaluar

Përshtypjen të krijonte si pranverë.

Majën e Korabit e kam kaq pranë

Për çudi dëborë nuk paska fare

Nuk di se ç’fat më solli në këto anë

Të shetis nëpër bjeshkë e në livadhe.

Pllajë e gjerë duket si e pafund

Valëzime që ndërthuren butësisht

Si me përkëdhelje era i përkund

Lisat , si të gjëndur aty rastësisht.

Një tufë kuaj duken si të hazdisur

Ndalojnë pak , pastaj marrin turr në vrap

Nëpër pllajën , bar e lule qëndisur

Edhe mëzat , ndjekin tufën në çdo hap.

Një tufë delesh , e kam këtu pranë

Dy tufa të tjera , duken atje larg

Disa qen stani , porsi ujqër ngjajnë

Si roje besnike sillen rreth e qark.

Më lart dy çobanë , ulur përkarshi

Po luajn në fyell , një baladë

Në kujtesë u gdhend ajo melodi

Për bjeshkët kujtim , prej tyre dhuratë.

Ngjitem majë malit , hedh vështrimin larg

Ajri i pastër , pamjet fantastike

Rrëzë malit fshatra , blerim rreth e qark

Udhëtimet nis në ëndrrat magjike.

Pastaj zbres poshtë tek disa.livadhe

Mbushur boronica , shpatet për karshi

Ja disa stane , rrethuar me gardhe

Matanë veç një lis , duket si hyjni.

Boronica pjekur , e maravë plot

Lule gjithçfarë ngjyrash , apo fjollë

Si t’ishte parajsë , nuk shkëputesh dot

Nga kjo mrekulli , e gdhendur kaq hollë

Te Kroi i Mbretit , ndaloj , freskohem

Pse me këtë emër , ta gjej , vështirë

Ndoshta këtej zanat , mund të strehohen

Ndoshta Muji , këtu ujë ka pirë.

Këto mrekulli më kanë magjepsur

Por veç pak njerëz , i kanë shijuar

Ngjan sikur është një thesar i fshehur

Në pritje gjithnjë , për ta eksloruar.

Gusht , 2010

Shk. nga ” Thërrime diamanti “