Botë pa memorie-Sherife Allko


Sherife Allko

E boshatisur koka e njeriut në shekullin e njëzet e një .

Harron,privon,kërcënon,vret ,e pret pa din e iman .

Shan nënën ,babanë,

ç’mban pragu e dera .

Fluturojnë rrezet e trurit si një përrua gjithë zhurmë .

Shpresa u zhbë,

Shpresa që ëndërronin ,

ishte një ëndërr e pakomanduar ,e konsumuar .

Bota është vetëm një dhimbje që ulëret duke lypur mëshirë ….,mëshirë ,

për të gjetur paqen e shpirtit të ngarkuar nē vite,

me mëkate të ditura ,të paditura dhe ato”abstrakte”.

Koka njerëzore e boshatisur ,fshire në ekstrem kujtesa ,

njerëz të hutuar, që humbin nëpër rrugë ,qeshin me hidhërim dhe qajnë .

Më vjen keq për botën e stërmunduar

Një vend ku lahen të gjitha veset dhe pikëllimet …,

E paradigma e bukurisë mbetet ekzistente ,

gdhendur në mermerë që shkëlqejnë .

Me kokën bosh njeriu dëgjon,

melodinë e shpresës deri në agoni .

Sherife Allko