Brunilda Resulaj-Dashuria ime me hënën më ngjan


brunilda_resulaj

  · 

Dashuria ime me henen me ngjan

Hena kishte kohe ,qe udhetonte neper nate ..

E sot ishte dita e fundit .

Ajo donte te shfaqej ,e plote ,

E bukur ,e plot shkelqim.

sikurse nje nuse ,ne diten e saj ..

E dinte :

ky nur nuk do te zgjaste pergjithmone ,

por sot ishte dita e saj .

Le t’shkelqente ,

le t’mahnitesha ,

Sic isha mahnitur me dashurine time .

vite me pare .

E sonte dashuria ime ,me henen me ngjante.

Dhe ajo ne ate kohe ishte perfekte .

Me vone si hena dashuria do te ndryshonte ,,

Do te zbehej si kjo hene ,ngadale ,ngadale..

Aq sa behet e padukshme….

E pastaj si nje fare hedhur mbi toke ..

fillon te hedh rrenje ,te rritet ..

E kjo do t’behej nje rutine ne vite.

Dhe ne mesohemi: ,

Te jetojme ,me dhe pa dashurine..

Por e deshirojme dhe kur s’e kemi ..

Prandaj ajo si hena ,zvogelohet ,fshihet ,e pastaj fillon te shfaqet prap.

Mungesa e saj dhemb ..

Vec mall mbjell..

Ndonhehere vet e shtyjme ..

Pastaj mes lotesh e kerkojme ..

Dashuria ndjen ,pa i folur kthehet prap ..

Mungesa e saj na ben ta duam ,

Jo ta harrojme!

Teksa e manitur , henen veshtroj

I buzeqesh,e puth.,i peshperis..

Dashuria ime ,sot ty te ngjan ..!!

About Post Author