“Denjiteti”


Eqerem Canaj

I shkoj mikut tim ne zyre,

me buzeqeshjen e baedhe ne buze,

me buzeqeshjen e zeze te ngrire,

per t’i shitur shpirtin :

librin-

stermundimin…

ne vend te pareve, qelbur,

me jep dy gota raki,

mos largohem zemeruar,

po te iki i dihur :

c’ shperblim i pjerdhur!

t’i hedhim letrat ne tavoline:

une te miat –

ti te tuat…

femijet e mi do ulerijne,

si deti dallgesh trazuar,

te tute s’e duan llogarine:

e kane xhepin plot

kjo bote,

hiq e mos kepute,

lene shkrimtarin e gjore-

perpelitet si peshku ne lluce,

pak vleresim per te :

pak denjitet!

E premte, me 24,09,2021.

About Post Author