Diell qershori-Xhevahir Cirongu


Xhevahir Cirongu

Poezi Xhevahir Cirongu

Diell qershori

Nuk di se ku shkoj dielli

Dhe pse qershor ai s’të ngroh,

Mos vallë pas një reje fshehur rri

E si padashur më ulet mbi krah.

Në këto çaste vrapova dhe unë

Me përkëdheljen e tij në sy,

E kapa rrezen , e futa në gji

Ajo rreze vërtetë në trup mbeti aty.

Mëngjes qershori me pak re

Si një gonxhe shege , si për çudi,

Dhe qielli ndizej në sytë e një reje

Gjithë rrezet e diellit putheshin me ne.

S’desha të largohesha nga ai diell

S’ po dija në ishte dimër apo verë;

Retë në qiell i largoi ajo erë

E tek ne la puthjen e diellit si nga herë!