Donike Rrethej:Udhëtoj nër vendet e pashkelna…



Udhëtoj nër vendet e pashkelna,
t’panjohuna….
kur drita e nji bote asht fikë,
nata ushqen urinë teme…
si shtojzavalle endem n’qytetet e braktisna,
me rrugë t’shtrembta,
rrugë kryqe ,t’fateve t’vobekta t’shpirtnave pa paqe.
Endem…!
Tuj e ditë se muret e tyne ashkla..
para kambve t’mija mblojnë hije,
t’nji t’kalueme t’pa’emën.
Kërkoj pak shpirt …
atje ku tesh gdhin dita e re,
e panjollosun,
prej mëkateve t’ne mëkatnorve,
q’i lutna tuj adhurue djallin,
falna tuj dasht t’ligën,
e hiqna si Zota n’nji botë mëkatesh.
Po iku…!
me kërkue krojet e jetës,
n’andrrat e pafajshme,
ku tesh prej mejet ka mbetun kaq pak,
tek-tuk naj ndenjë e kullueme,
pa idhnimin e zemrës.
Kam marrë pak tesha,
kjo jetë ( pelerinë) m’peshon mbi shpatlla,
si kohë tesh e zbutun prej ikjes,
veç hijen teme q’i m’ndjek,
tuj m’kallzue se jam nji shpirt i parehatuem.

Qeshi e kjaj…
kjaj e qeshi…
Tuj e ditë se kjo jetë asht nji gotë e përzieme,
ku ka pak lumtuni,
e shumë ligësi,
shpirtna si unë t’parehatuem,
t’zhdeshun prej botës e prej jetës t’truemë.

Po iku…!
me dasht vedin e me i dhanë çka nji ditë i mohova,
(Se gotën e përzieme e piva e deri tesh në gjysë jetova)

( po gjithçka ka SKADENC).
me dhanë, pa marrë kurrë,
e sot po due me dhanë për Mue.

About Post Author