E dua Rodonin-Vaso Papaj


Vaso Papaj

E dua Rodonin

Ecim dorë më dorë,

Jemi bërë me fletë,

Djathtas mal me borë,

Majtas vetëm det.

majë të rrëpirës

Shtëpia me vreshta,

Duket si këpurdhë,

Kur nis e hyn’ vjeshta.

Ka si mure kodrat,

Pllaka – leshterikun,

Si dritare detin,

Perde – ren’ e kripur.

Ç’shtëpi e çuditshme,

Me tavan ullirin,

Për gardh rrjeta peshku,

Kopësht – lule blirin!…

Mbrëmja vjen pangutur,

S’pipëtin as heshtja,

Sikur kemi mbetur

Puthur që nga vjeshta.

Na merr flladi i detit,

Fluturojmë në shtigje.

Puthjet përshëndesin

Pishat nëpër brigje.

Këngë peshkatarësh,

Si nëpër legjenda.

Zogjt me vrull te peshqit

Peshqit nëpër rrjeta.

E shikojmë nga maja

Hundën detit futur.

Me dallgët e bardha,

Në përkëdhelje humbur.

Ti ngre duart lart,

Përqafon gjith’qiellin.

E fut brenda dhomës

Peshqit edhe diellin.

Eh, që kur kam lindur,

Këtë vend e dua.

Po ti lumturohesh

Se më shum’ do mua…