E prisja dritën ta kisha pranë!Laureta Malaj


E prisja dritën ta kisha pranë !

E prisja kohën të dilte dielli ,

se me stuhi lulet nuk rrojnë .

Dhe në petalet krejt të zhveshur ,

e prisja dritën që të agoi.

Dhe një vështrim nga lulet hedhur ,

ku bukuria shfaqej aq pranë .

U mundova mos ta lëndoja.

E kam kërkuar në gjithë dynjanë.

Me duart hapur lulet i mbroja ,

stuhia mos të gjente vend .

Edhe sikur të më lëndonte ,

s’do ta braktisja dhe pse ka gjemb.

Aty ku shpirti ndjehet mirë

edhe qetësinë e ke shumë pranë .

Nuk ka nevojë më të kërkosh !

S’ke pse të bredhësh në gjithë sahan.