Edlira Llukacaj-Jo gjâ tjetër…


Edlira Llukacaj

Jo gjâ tjetër,

Veç flokët, fort më janë lodhë…

Rrugëve pafund,

Ankthi i ka ledhatu ma s’pari,
Prej gishtave nervoz

Mbas çdo deluzioni thjesht kan ndrru formë,
Kan ndrru bojë;

Shenjat e pagjumsis në fytyrë
Me dritën e tyne me mujt me i mblû,
Me mujt me e mshehë
Argjendin e kohës.

Asgjâ, jo!

Veç flokët më jan lodhë!

Her’ mbulu, her’ zbulu;
Her’ lamsh ngatrru,

Tuj rujt çdo prekje që vitesh humbi,
Çdo gjynah që e harroi gjithkush,

Po floku jo!

Tuj mbajt-
Herë kunora letre e herë diamantesh;
Herë vello andrrash e herë tyl nusesh;
Her’ perla-
Her’ lot…

S’e mbaj mend mâ
Sa shiu i huaj i lagu,
Sa bora u shkri…
E sa deti shije la mbi to.

S’i numroj mâ, jastekët ku u derdhën,
E andrrat i banen lamsh,
Pa ju lanë aromë!

Jo, jo!

Nuk kam lujt mendsh me u lodhë…

Ndërsa flokët,

Çdo shtator e ma fort vjeshtojnë…

About Post Author