Edlira Llukacaj:S’di pse


S’di pse,

Gjinin e murosun,
Mù për hise më lè,

E dorën e gurëzume për mu pate boll,

Në anen e rrënueme të kështjellës ,

Për tjerakènd
Lule tàmbli pikon,

Se lotin
E ka avullu me kohë,
Kjo e djerrosun tòkë…

Kurrë tingujt s’na u banë lamtumira!

Ky gjerdan që më pe në qafë,
Asht ai i perlave të fjalëve,
Që kurrë nuk deshta me i thànë,

A e ke pà?

Githmonë e mà rrallë
Me vedi e kam…

E kam kuptu e dashtun, pa marak!

Urat tona,
Jan bijat bastarde të heshtjes pa cak!

E kështjellat,

Kurgja ma shum se lmoshku i dashnis
Që as u dha
As u tha…

About Post Author