Eduart Pasha Vlonjati·:”Pesha e lotit”


”Pesha e lotit”

Kushtuar Emigrantëve dhe gjithë Nënave!

****

Vi pranë teje të marrë frymë ,

mes fjalëve s’zgjedh dot asnjë fjalë

Besomë, Ti mbete më e mira ,

gjysma brengë , gjysma mall !

Buka e dheut të huaj, – e hidhur gjithmonë !

Largësia me lot rrugën ka shtruar,

”Pesha e lotit, ohh sa shumë rëndon

qindra burra e mbajnë në duar !”

Trokas në portë, ty të reh zemra ,

nxiton, dhe hapat hedh nxituar ,

më sheh në sy dhe se beson ,

më përqafon e përmalluar ,..

Dhe krahët të mbeten hapur si shqiponjë!

****

I kundrojë në largësi!

Flakë po digjet zemra e saj .

një pikë ujë , një det kërkon …

Qan, hesht, më pas heshtjen thyen

nis flet, – thotë :

” Hall, që na polli hallin , hall, ky halli ynë (jonë)!”

( ndarje , brenga , largësi )

I vështrojë me dhemshuri … -them :

”Zonjë nëna , zonjë e bija , plakur nga malli të dyja!”

”Pesha e lotit”

About Post Author