Eduart Pasha Vlonjati -Kur vuan poeti!


Kur vuan poeti!

Kur vuan poeti

dhe shpirti

sa një grimcë i bëhet,

e nis thërrmohet

në molekula.

Kur vuan poeti

prej tokës

mesazhe

të shumta

udhëtojnë

drej diellit.

”Sot mos dil !”

Qielli nga i kaltër

kthehet në gri

dhe zogjtë

trishtushëm

nën zë

këndojnë,

Tokës

i çahet zemra

dhe, ngjyrë

mavi merr.

Kur vuan poeti

vargu

coptohet

në rrokje, dhe

e gjithë bota

mbytet

në pikën

e lotit të tij .

About Post Author