Eduart Veli:Të lutem,moj hënë !


TË LUTEM,MOJ HËNË !

Mos dil sonte,moj e bukur Hënë .

Se me një vashë,kam lënë takim.

Sdo na shohë askush,i kam thënë.

Do të bëjmë dashuri,deri në agim !

Mos e nxirr ti,çerek vetullën tënde.

Errësira,krejt vendin,të mbretërojë .

Kjo natë,do na mbetet në mendje.

Magjishëm,të dy,do na lërë pa gojë !

Sonte,s’na duhesh,e bukura e qiellit.

Kjo natë si në ëndrra,e gjitha e jona.

Sonte do të shijoj,butësinë e belit ..

Buzët e nxehta,të ëmbëla si bobona!

Le të jetë kjo natë,Hënë,e zezë pisë

Gjokset e sajë ,janë të bardhë borë.

Si qingj do ti rrufis,.sonte ato sisë.

Kjo natë përrallash,do më duket orë !

Të lutem Hënë ,mos dil sonte aman !

Vasha ime,është si Zanë e lumturuar.

Më puth,më merr erë,më thotë,o xhan!

Kto çaste thotë,oh,sa i kam ëndërruar !

Qëndro ti mes reve,e tulatur e fshehur.

S’na duhet drita juaj,si lampat që ndrijnë.

Kofshët e bardha,dua ti prek unë,i dehur .

Si e çmendur,më pushton e mërmërinë!

E bukur kjo natë,në oazin e dashurisë.

Ku dashuritë ,lindin si dielli nga lindja.

Si aktorë,përjetuam triumfin e lumturisë.

Në një natë pa Hënë,vasha u bë imja !

About Post Author