Elbasani im-Meri Kusi


Meri Kusi

U linda ne kete qytet te bukur.

Buze lumit te Shkumbinit.

Si cdo femije i pafajshem.

Me te qara engjellore..!

Fillova te belbezoja fjalet e para.

Mesova te eci’ shpeshhere duke u vrare.

Por kurre nuk ndaloja.

Mes lotesh e dhimbjeve vazhdoja ecja’ perpara..!

Shkoja ne shkolle si gjithe moshataret.

Mesoja shume dilja nga te paret..

Shtati me rritej cdo dite.

Rriteshin dhe enderrat.

Per poezine..!

Qyteti im i lashte i diturise.

Ku kendohet kenga e dashurise..

Me frymezon me jep besim.

Qe hapin t’a hedh me siguri..!

Flladi qe fryn nga kurorat e ullinjve.

Puthen me puhizen e

Malit te Krastes.

Aty buze lumit te Shkumbinit.

Pena ime thur poezi..!

Kur lind dielli ne mengjes.

Lulet shkundin nga petalet.

Vesen e nates..

Kumuriat kenges i a nisin me gezim.

Iso u mban i bukuri bilbil..!

Dhe pse m’a plagosen qytetin tim.

I’a corren trupin pa meshire.

Nuk arriten t’ia ndalojne.

Dashurine’ bukurine ‘ miresine e fisnikerine…!

Sa i bukur je: Elbasan.

Mbushur plot me liqene’ shekullore.

Ku flitet gjuha e perendive.

Me e bukura ne bote..!

Historine tende e kane e shkruar.

Pende arte’ albanologe e patriote.

Dituria’ dashuria’ bujaria.

Per ty kurre mos pushofte..!

Vajzat si sorkadhet.

Mbushin rruget e sokaket.

Jane vete nuri e bukuria.

Si kopshte te mbushura.

Me trendafila..!

Vete Perendesha Aferdite u dashurua.

Nga bukuria e shpirtit e ketyre njerezve bujare’ besnike e fisnike.

Prandaj kurre mos pushoni.

Te thurni vargje e kenge.

Qytetit tim te bukur.

ELBASAN.