Eli Zeneli:Arratisje


Eli Zeneli

Arratisje

Jam arratisur sonte nga qelia e shpirtit tim,

Dhe si zog fluturues jam nisur drejt tek ti,

Çmendurisht sonte dua nga ti pak ngushellim,

Dhe çmendurisht sonte dua nga ti dorën tënde, a e di?

Ndaj mos ngurro, porten e shpirtit tënd, hapma bujarisht,

Dua t’ i ikën vetmise dhe dua tënden strehë,

Çudi, shpirtin tënd e dua në këtë natë çmendurisht,

Dhe e dua çmendurisht, më shumë seç e pandeh.

Dhe mos më quaj të çmendur, as të marrë mos më quaj,

Një çast ngushëllimi kam të drejtë ta kërkoj,

Se në ditarin e shpirtit tim me shkronja të mëdha do ta shkruaj,

Veç në këtë natë të errët lermë në shpirtin tënd të shpëtoj.










About Post Author