Eli Zeneli:Buzët që qeshin bukur


Eli Zeneli

Buzët që qeshin bukur

Sa herë më vije e sa herë më ikje

T’i hëngsha buzët që kaq bukur qeshin,

Më thoje.

.

O vesë e freskët mëngjesi,

O shi i ëmbël vere,

Vjen e ikën e buzën s’ma njome mirë njëherë.

O fllad i lehtë që flokun ledhaton,

Lëre syrin të shikojë burrin që dashuron,

Tek vjen me fytyrën e zbehtë,

E zemrën në dorë.

Zemra fort po rreh e trupi zjarr merr,

atje ku digjesh, o zemër, pervelohem unë.

Pse retë vijnë e ikin kaq shpejt

e syrin s’e mbyll dot më?

Më thuaj, më fto po deshte

e do vij të mbytem atje te lumi yt,

atje ku qielli pikturon veten

e ta krijon një det në sy.

Një yll syte mi verboi,

psheretimet tua dua t’i kem në vesh

si zjarre që djegin flakë vetminë.

O vesë e freskët mëngjesi,

O shi i ëmbël vere,

Erdhe e ike e buzën s’ma njome tërësisht

Asnjëherë!

About Post Author