Elisabeta Gockaj


Të kujtohet ajo përallë ?

Hene e bukur hene e bardhe

Qiellit ndrine netet e errt

Te kujtohet ajo prralle !

E udhetarit qe ne shteg mbet !

?Nga dhimbje tij …seç u “mashtrove” !

Kraharorin hape krejt

Qiellin pash me pash ndricove

Dersa e nxorre tej ne breg.

Ne fshate dritat llamburinin

Degjohej vetem kenge e bulkthi

Ne nje dritareze te mekur

Nje vashez ende se kishe zen gjumi.

Me fije te arte diç po qendiste

Ne nje cop beze te bardhe boreEmrin e tij tek po e priste

Ne per keto te vona ore .

U ndien hapat e udhetarit

Sapo kemben coji ne fshat

Mengjesi nisis tej mban te zbardhi

,Vasha shamizen gdhendi ne are.

Ndersa ti syrin tek po i shihje

Nise ta fshehesh ne kaltersi

Nga xhelozia ne qiell u zhyte

Dhe per nje jave s’te pa njeri .

| Elisabeta Gockaj I

About Post Author


Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike.