Elisabeta Gockaj :Lutem për ç’do mbrëmje


Lutem per c’do mbremje me par se ti mbyll syte

Qe mengjezi, shendet e force nenes ti mi coje,

Mes mureve te ftohte ne oden e shtepise,

Ku vetmja e akullt….ja kthen zjarrin ne bore.

Humbas pertej detit ne vegime endrash

Ajo me fanitet me fanell te ngrohte

Vishe biri i nenes e thurri per ty zemra

Qe dimri i mbrapsht mos te te prek me dore.

As fshati, as lumi, as mali, s’me terheqin

As deti i kalter ne vere per te pushuar

Vec zemra e ngrohte e arte e nenes time

Qe me vjen mes endrash me fanelle ne duar.

 Elisabeta Gockaj :Lutem per ç’do mbremje

Lutem per c’do mbremje me par se ti mbyll syte

Qe mengjezi, shendet e force nenes ti mi coje,

Mes mureve te ftohte ne oden e shtepise,

Ku vetmja e akullt….ja kthen zjarrin ne bore.

Humbas pertej detit ne vegime endrash

Ajo me fanitet me fanell te ngrohte

Vishe biri i nenes e thurri per ty zemra

Qe dimri i mbrapsht mos te te prek me dore.

As fshati, as lumi, as mali, s’me terheqin

As deti i kalter ne vere per te pushuar

Vec zemra e ngrohte e arte e nenes time

Qe me vjen mes endrash me fanelle ne duar.

About Post Author