Elisabeta Gockaj:Gabimi


Gabimi

Tymi qe dilte prej nje cigare,

Ende ne tavell, pa u shtypur,

Me ben kurjoze mua, vellain,

Per ta provuar te dy te mitur.

Kurjozitetin te dy paguam,

Motra e madhe na kapi mat,

Nga ajo dita qe ne gabuam,

Lakun e frikes na hedh ne qaf,

Mengjezit qe sa zbardhte dita,

Na kercenonte , te benim pune,

Ndryshe te prindrit do na padiste,

Te dy pa dashur i rame ne gjunje.

Kaluan vite, te “skllaveruar”,

Nje bishte cigare, na mbajti peng,

Kujtimet vijne duke lodruar,

Une me vellain, nise me to qeshe.

Me te na ndane sot oqeani,

Ajo jetone ne tjeterin breg,

Takohemi rralle e na mere malli,

Shpirtin na e ka ndare ne pjes.

| Elisabeta Gockaj |

About Post Author