Elisabeta Gockaj:Marsi i luleve


 Elisabeta Gockaj

Marsi i luleve

Marsi i luleve kjo stine

Plote Mimozës degët mbush

Parfumon gjithë kaltërsi

Ndaj u quajt simbol i gruas .

Nenës, me te shenjtës nene

Qe ne jete kurrë su kursye

U ngrite prej gjumit me hëne

E për gjumë e fundit bije.

Butësisht duke na puthur

Ballit gjithave një nga një

Pasi na hedh batanijen

Merë fanellën tek e le .

Force e saj e shkoqe natën

Dera drite buron si lume

Perëndimit edhe agut

Ajo nuk ve sy ne gjumë.

Kjo shenjtore qe s’kërkon

Jo shpërblime për pune te saj

Zemre tone e meriton

Qe te zërë vendin e pare .

Ndaj k’te dite mos u kurseni

Mbushjani duart plote për plote

Nëse doni ta shpërbleni

S’ka si një buqete e ngrohte .

Është e para dashuri

Qe c’dokush ka përqafuar.

Sapo ka hapur dy syte

Ne k’të jete te shenjtëruar.

Ne e pyesni… ju përgjigjet.

Pa mendua… menjëherë

Ç’është për ty nene pasuria ?

Jeta qe ne bote kam sjell.

S’ka thesar t’ju krahasoji

Nuk ka lodhje te me mund

Edhe vdekjen e sfidoj

Për t’ju pare juve te lumtur.

Kjo është nena ime.

Kjo është nena jote .

Kjo është mrekullia

E pare e kësaj bote .

About Post Author


Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike.