Elisabeta Gockaj:Tek porta e stanit shpesh ndalon


Tek porta e stanit shpesh ndalon

Jete moj tek thurresh nen k’te sharme

Diteve ngjyrat sec mi ngaterone !

Une perzgjedh perhere ngjyren e paqte

Ti trishtim end per dite te ftohte !

Zgjimit rrezet hedhe permbi dritare

Darkes mjegullen perhere me bene peshqesh !

Diellin magjishem e humbet n’der male

Apo …atje tej te thellit det !

Gjelberon pyllnajen sapo vjene pranvera

Parfumon lendinat teje ndane

Ne dritare nxjerr te bukurat leshverdha

Te kujdesen ditve per ngjyrat e saj .

Shkone e vjene nder stinet e stolisur

Tek porta e stanit shpeshe ndalon

Ushtone kembore e kopes se mbritur

Neper shtigje e gerxhesh e ç’do hone .

Yjet ndrine nen qiellin e stolisur

Thua paqja te jete skalitur nder ta !

Apo nata u jep magjin e braktisur !

Mbremjes duke ju dhuruar te sajit krahe .!

Shpeshe shohe… tek bien erresirres

Pa kuptuar…. si bien !… e ku !

Por ne numer duken kaq pa pritur

Si me pare….sikur te mos kete rene asnje !

Kush perhere qendroj mbi kete toke !?

Apo ….kush prej kesaj toke humbi !?

Numeri perhere po me dele I plote !

Tek numeroj yjet neteve po me bindin !

About Post Author