Elisabetta Gockaj-Nga perëndimi vodha një rreze


Elisabetta Gockaj

Nga perëndimi vodha një rreze

Ky perëndim sec më kujton
mbrëmjen ndan bregut në Vlorën time
kur deti s’kuqej por si nje molle
herë portokall….herë nektarine

Sikur vjeshta të kishte shkundur
pyjnajat e gjithe botës mbarë
si molle magjike e kthente ngjyren
her por si pjalm lulesh nektar.

Erë e ullirit seç i bashkohej
jodit e kthehej ermirë parfum
tashmë mê kot më kot ankohem !
se sjell dot bregun këtu tek unë .

Nga perendim vodha nje rreze
se di sa gjatë do t’rezistoj
ndoshta do t’shoh në një ditë vjeshte
të ngjyer detin të gjithë në bronx .

Në perëndim të tij përmallshëm
te mos jem i fundit vizitor
që pret të shohi pas muzgut natën
si i rrëmbenë në kraharor.

E këngën trishtë t’rinisin dallgët
der sa të zbardhë agimi i ri
te shohin mes tij sërisht pulebardhat
se si pas varkash shkojnë nji nga nji.

E horizontit të buças kënga
tek rrjetat kanë mbushur përplot
peshkatarët nga Skel e Narta
rrugës tek kthehen për në port .

About Post Author