Elvira Zeneli-Ëndërr e vrarë në udhëtim…


ËNDËRR E VRARË NË UDHËTIM…

Mendonte se kishte gjetur njeriun e ëndrrave të saj,

Ndjehej si nje zog i lirë në hapësiren e pafundme,

Do të udhetonin shtigjeve të pashkelura kurrë më parë,

Një planet i pazbuluar për të do ishte,

Do ishte princesha e lumtur e ëndrrave flakadar.

Ëndrra mbeti ëndërr e vrarë në shpirt,

Shpejt u ndez e u shua,

Shpirtin e saj lëndoi,

Krenarin dot sja rrëzoi.

Netët e gjata me të ëndërronte të ishte,

Tjetrên, ai në mendje kishte,

Sytë e saj të përlotur dhe shpirtin e vrarë

I flaku tutje në humnerën e pafundme…

About Post Author