Engjujt dëshmitarë-Nexhat Bexheti


Vite të shpejta,ikin sa hap e mbyll sytë

Shkrihen kujtimet si fluska bore pranverore

Në mes gishtave më ike,e humba vëmendjen

Edhe pse ti je e vetmja dashuri e imja

Druaj se ngadalë shkrihem në kujtimet tua

Pa ty unë  i ngjaj qiellit të natës gri pa yje

Pësoj si bregu nga valët e stuhive

Sot kam nevojë për durim si asnjëherë

Edhe pse nuk zgjohemi në përqafimin

Por je pjesë e pandashme në ndjenjën time

Duhet të kem durim,mos më bëhet dëshprim

Ashtu thuan se ylli nuk ndriçon në zemër të thyer

Gjithçka që t’ë dhurova unë ishte padrejtësia

Ne dytë duhet t’i ruajmë sekretet e përbashkëta

Koha ndikon në ndjenjat,dhe mundet t’i harojmë

Nëse nata zgjatë aq sa të dua unë,dielli s’do lindë

Se kam idenë për parajsën,por u besoj ëngjujve

Ata do bëhen dëshmitar, t’ët tregojnë sa të dua

Bukuria yte më është fiksuar si mvarshmëri

S’i besoj jetës,kjo ndodhi ardhmëria s’dihet

Nexhat Bexheti