Fatmir R Gjata-Kishë e harruar


Fatmir R Gjata

  · 

Kishë e harruar

Është një kishëz pa ikona pa dritare dhe pa derë

Mbrapa tunden qiparisat poshtë reve nëpër erë

As kambanë bie mëngjesit as dhe mbrëmjes gjithsesi

Ca të lënë e vodhën ditës kur në kishë nuk pat njeri.

Vetëm kryqi i ka mbetur bashkë me Krishtin e gozhduar

Ndoshta lozin hijet vetëm sa me këmbë e sa me duar

Dhe atje ku ish altari ca rruaza janë shpërndarë

Dhe folezat kanë bërë zogjtë atje sipër nëpër trarë.

Poshtë kodrës shtrihet fusha pambarim deri në det

E marr kryqin përmbi krahë se Jezu do bëhem vetë

Bëj ca lutje nëpër dhëmbë siç i di në gjuhën time

Zë vrapoj çdo arë të vogël dhe shpërndaj njëmijë bekime.

Ndoshta gjërat janë ndarë që atëherë në kohë të vjetër

Tjetër janë priftërinjtë e poetët janë gjë tjetër

Por s’ka gjë, Zoti kupton, kur nga zëmra del një fjalë

Aty në kishë të vidhisur ku i thonë: o shënjt na fal.

Fatmir R Gjata

About Post Author