Fatmir R Gjata:Dikur


Dikur

Dikur të varfër e të mjerë,
s’kish gjellë në kusi
Por vatra mbushej me të tjerë,
plot zjarr e dashuri.

Kish pakëz miell për barkun bosh,
e s’mbanim kurrë mëri
Në krye rrinte plak në moshë,
me kafe e tespi.

Ish botë e vockël, jam dakort,
dakort, ish tjetër botë
Por barabartë ishim, të fortë,
në gaz edhe në lotë.

E di, do thonë qënke i marrë,
pa qënke nostalgjik
Ajo kohë shkoi dhe është në varr,
ndërroi me kohë or mik.

Oh s’dua të kthej gjërat prapa,
as vitet të bëj pis
Ndoshta dhe vetë pak zëmrën hapa, për vitet e rinisë.

T’i futem sherrit në këtë ditë!!?
oh Zot, sbëj politikë
Veç shoh ndoherë fotografitë,
e mallëngjehem çikë.

Tani është kohë plot pasuri,
plot veshje e aifon
Por s’di pse s’ndiej dashuri,
nuk është si koha jonë.

Tashmë kanë një makinë të rrallë,
po ku po shkojnë o zot
Për njërëz të tyre nuk kanë mall,
e nuk i shohin dot.

Nuk di në është mirë apo keq,
kjo kohë s’më pëlqen
Po ndoshta rrjedhur jam, për dreq,
e mëndja më gënjen.

Fatmir R Gjata

About Post Author