Fatmir R Gjata:Shenjtërim


Shenjtërim

Ti grua e nënë, ti bijë edhe engjëll, ti zjarr edhe prush

Më deh symbyllur, me buzë të kafshuar, me aromë në gushë

E më qesh kulluar, fëmijshëm e lozur, plot hir edhe gaz

Tempull dashurie, me idhull të vetëm, altar për ekstazë

Aty lutem gjunjshëm, pranë gjirit të ndrirë, pranë kurmit të plotë

E ndihem fuqishëm, një qëni’e dyzuar, edhe pakëz Zot

E ndihem i parë, Adam me një mollë, kafshuar në mes

Atje në Eden, dënimin s’ma dhanë, ndaj rri edhe pres

Përjetë e për kohë, mjafton dashuria, mjafton të jesh ti

Të bëhem i shenjtë, në trup edhe shpirt, të bëhem njeri…

Fatmir R Gjata

About Post Author