Feos Mane & Mimoza Xhaxhaj-Nikolaus …


Nikolaus …

*

… Na ishte njehere kohe me pare nje popull qe jetonte ne nje pjese te globit , ku debora zoteronte pjesen me te madhe te kohes , ndaj ju duhej te punonin e luftonin per mbijetese .

Per kete arsye ata ishin kthyer ne tmerr per vendet ku shkelte kemba e tyre , vrisnin , digjnin , shkaterronin e vidhnin c´tu dilte perpara dhe roberit i shisnin ne lindjen e larget . Te vetmen gje qe dinin te benin me mire ishte gjuetia e kafsheve dhe lekurat (pellushet) e tyre i shisnin ose i nderronin me gjera te rradha qe s´gjendeshin ne vendin e tyre .

Kur arrinin Anijet e tyre ne ato vende te gjithe i shihnin me zili se ato mundnin te lundronin edhe te lumej te pa lundrueshem , gje qe anijet e tjera e kishin te pa mundur .

Nje tregetar me origjine Greke , (Nikolaus quhej ) ai impresionohej gjithmone nga gdhendjet mitike te vendosura ne bash te Anijeve , se edhe ai vete ishte nje skluptore me ze ne gjithe vendin . Vikinget ishin trup medhenj por edhe Nikolausi jo me pak se ata . Ata pothuaj ishin te gjithe bjonde kurse Nikolausi yne ishte me floke te zeze e me nje fytyre ne ngjyre alabaster e me zy te kalter . Grate vikinge ishin te egra e me se shumti dukeshin si burra por nje dite Nikollausit i terhoqi vemendjen nje vajze me floke si te zjarrit dhe pse ishte trup madhe , te ajo kishte finese e brishtesi .

Qe ne momentin qe e pa Nikolausi u mundua ta bente per vete dhe gjate kohes qe rrinin aty ai punonte pa nderprere te bente nje skluture te vajzes floke zjarrte . E ftoi nje dite qe ti tregonte sklupturen e tia jepte si dhurate … vajza u hutua aq shume per ngjashmerine e persosmerine e derdhur ne mermer dhe turperuar per lakuriqesine e saj ne statuje i jep nje shpulle dhe u largua duke vrapuar .

Nikolausi mezi priste gjithe vitin te vinin Vikinget dhe kete here vajza me floke te zjarrta s´kishte ardhur . U mundua me ato pak fjale qe kishte mesuar ti tregonin per vajzen por se kuptonin por kur u tha per floket ne ngjyre te zjarrit , te gjithe sa ishin thane habitur :- per ate te cmenduren ? !

Nikolausi ishte dashuruar me ate vajze dhe i kerkoj ekujpazhit ta merrnin me vete kur te largoheshin .

– Si i dhane daten e nisjes , ne bagazhin e tij ishin vetem ca skluptura … dhe kur i pane vikinget , habitur i thane : -ku jane veshjet e tua se atje eshte pothuaj vetem bore ?

Pasi arriten ishte nje dite me diell por si duket nga qe ishte ftohte asgje s´pipetinte e s´kishte kembe njeriu .

– Ku jane njerezit u tha Nikolausi ?

– Ne gjume do ti shohesh neser .

… Dhe pse jo sot apo ka ndonje feste ?!

– Sepse sonte eshte nate … e i treguan Nikolausit per netet e bardha polare .

Vajzes me floket si te zjarrit si i ishin vrare prinderit ne lufte , kishte vendosur te kujdesej per motrat e vellezerit me te vegjel bashke me disa femije mbetur jetim .

Te nesermen Nikolausi mbeshtjelle me rroba te leshta nga koka te kembet vec sy-ve dhe niset drejt e te vajza flok kuqe . Ne fillim u tremb nga ky njeri i huaj , ndaj ishte kaq e habitur kur i degjoj zerin , se kuptohet as qe e mendonte ta shihte Nikolausin ne vendin e saj te larget .

… Dhe cfar doni ju ketu ?

-Ty … i tha menjehere Nikolausi .

Kuptohet qe i pelqeu se i ndriti fytyra dhe keshtu u kujdesen te dy per te rritur femijet . Nikolausi gjate kesaj kohe ndertoj nje shtepi si asnje ne te gjithe vendin e u martua me vajzen e zemres qe per te la dhe vendin e tij .

Nje dite kur po kthehej nga qyteti pa qe larg vajzen floke kuqe te kercente ne shi me nje fytyre te qeshur qe se kishte pare me pare . Sa e pa te afrohej e morri edhe Nikolausin ne valle e i tregoj per gezimin e saj . Ajo priste nje femije . Nikolausi qe nga ajo dite filloj ti bente dhurata te ndryshme qe e lumturonin pa mase . Per dhomen e femijes kishte bere aq shume lodra dhe cdo gje ne dhome qe nga krevati , komodina , llampa etj ishin te gdhendura nga dora mjeshterore e tij . Ishin kaq te lumtur dhe se fund-mi erdhi dita e lindjes . Pas shume veshtiresish erdhi ne jete nje vajze e vogel me floke te zjarrte si te nenes se saj . Si pa vajzen e porsa lindur buzeqeshi e ra pa ndjenja . Me gjithe perpjekjet e Nikolausit , perseri binte ne kllapi . Nga qe kishte pasur shume emoragji edhe me nderhyrjen e doktorit nuk munden ta shpetonin .

Qe nga ajo dite Nikolausit nuk i qeshi me fytyra . Ndihej aq bosh sa vendosi ta braktiste shtepine e te jetonin te vetmuar ne nje vend qe s´kishte kembe njeriu . Vajza sa vinte edhe me shume i ngjante te jemes edhe pse syte i kishte te te atit .

I bente pershtypje dhe pse e vogel edhe vajza gezonte ne te njejten menyre si e ema ne shi . Vete Nikolausi , vecanerisht ne dite te tilla me shi , derdhte vetem lot se i kujtonte se sa e lumtur ishte ajo ne dite te tilla . Ai vazhdonte te bente lodra nga me te ndryshmet me dru per vajzen se i kishte dhene fjalen se cdo dite do te bente nje te tille . Dhoma e vajzes dhe pse me hapsire te madhe , tani s´gjeje me vend per lodra .

Nje dite ju afrua shtepise nje burre me dy femije dhe e njohen menjehere vajzen qe i ngjante motres … Kur u takuan me Nikolausin , i thane se ne mendonim se ti ishe kthyer ne vendin tend . Femijet filluan te luanin me lodrat dhe kur do te ktheheshin ju luten te atit te vinin po prap ketu se nuk kishin pare me pare lodra te tilla . Nga ana tjeter vajza ishte mbrekulluar qe ekzistonin edhe njerez te tjere se der ne ate kohe njihte vec fytyren e te atit .

Kunati ju lute qe te mos rrinte keshtu i izoluar , te vinte edhe ai ne qytet . Kur iken ata vajza ju lut te atit qe te shkonin edhe ata ne qytet … jo ja pret i ati dhe vajza sic e kishte lodren ne dore e perplas ne toke . Nikolausi i bertiti aq forte vajzes sa qe nga ajo dite filloj te mbyllej ne vetvete … dhe kur e pa ashtu te merzitur ajo i ngjate edhe me shume atij . Kjo gje si pelqeu ndaj ju afrua vajzes me lote ne sy ta afronte , sa qe vajza habitur i tha : po jashte s´po bie shi , pse po qane ?

Keto fjale e habiten edhe me shume Nikolausin . Gjithmon vajza e kishte ditur qe ai qante fshehurazi .

Si e pa Nikolausi qe femijet i lumturonin aq shume ato lodra i tha vajzes qe ti dhuronin e ti benin te lumtur edhe femijet e tjere .

Data 6-te dhjetor perkonte me datelindjen e Nikolausit . Pikerisht ne ate nate , me nje pale shkalle te drujta Nikolausi shperndau lodra per femijet duke i futur nga oxhaku i cdo shtepie .

Si kujtim per dashurine e vajzes me floke si te zjarrit qe aq shume i donte femijet , si dhe per lumturine e vajzes se tij . Te nesermen femijet nuk permbaheshin nga gezimi dhe pyesnin se kush ua kishte prure dhuratat . Nikolausi u thane vellezerit e vajzes floke kuqe dhe u perhap lajmi ne te gjithe vendin .

Keshtu qe u be si mit , qe nga ajo kohe per cdo vite ne 6-te dhjetor femijet marrin dhurata nga Nikolaus .

Vertet ai e humbi te dashuren e tij po e beri te pa vdekshem emrin e asaj Dashurie …!

Gezuar Festen e Nikolausit …

*

P.S. ( Krijim sebashku me tim bir )

Feos Mane & Mimoza Xhaxhaj Mane

Gjermani

About Post Author