Feri Arifi-MOS SHKRUNI SE CAR LlAZARI ISHTE SERB DHE ILIRIKU E BEOGRADI ISHTË TOKA TYRE


Feri Arifi

  · 

MOS SHKRUNI SE CAR LlAZARI ISHTE SERB DHE ILIRIKU E BEOGRADI ISHTË TOKA TYRE

Tjetërsimi i pronësisë së faltoreve dhe manastireve tona iu krijua në baza te rreme, kinse të legjendave dhe të dhënave që kanë ekzistuar për to dikur, duke filluar nga Simo Sarajlia, me 1828. Kështu, sipas Stefan S.Koiqit, Drejtor i shkollës nga Vërbovci, autor i disa librave, përmes parafrazimit të një gojëdhëne të fabrikuar në ofiçinat për falsfikimin e historisë shqiptare ne atë serbe, të cilën gjë e bënë rryma e njohur ajo “Shkolla nacional historike serbe”,duke kamofluar e shkruan se vajza e knez Llazarit, e quajtur Olivera, u martua për sulltanin turk Bajazitin,

Qe Muratie e Llazari ishn vrar në dy luftim në mes vete e që kjo është e vertet. Po si ka mundsi këta të martohen në mes veti pas kësaj tragjedie, pra duke kaluar nga drumi i Shkupit nga Tanusha, ka pushuar dhe është bër kuror e ka fjetur në këtë Manastir mu në këtë fshat në bujtinë me mbretin, aty në Buzovik mbi Binçë. E cila gruaja siç thot autori përpiqet të gjëjë themelet e kishës së vjetër Sveti Vraçi, që në të vërtetë ato ishin themele nga viti 1050, e me heret, të kohës kur këtu as që kishte hije serbi në këto troje. Kjo faltore sipas Koiçit, më vonë merr emrin “Zaduzhbina Carice Jelene”, sipas gruas së knez Llazarit, nënës së Oliverës, si bashkëshorte e Sulltan Bajazitit!

Gjithnjë sipas autorit serb.

Kjo kishë, sipas autorit serb, ishte e prishur deri në themele gjatë pushtimit turk. Sipas S.Koiçit, Gruaja e Pajazitit, mbas 1410, jep urdhër që ky manastir të riparohet. Si është e mundur që kjo grua, nuse vajza e Knez Llazarit, e gruaja e një sulltani të famshëm, siç ishte Bajaziti, thotë të riparohet, që domethënë Vetem riparim. Po a e din autori serb se ne këto troje deri më 1410 nuk kishte fe tjera pos ortodoksizmit shqiptar e qe në themele te një kishë të dikurshme shumë të hershme?!

Kjo është apsurde dhe genjeshter.

Nga kjo nënkuptojmë se kishat dhe manastiret e shqiptarëve ortodoksë administrata e re serbe, pas aneksimit të Kosovës, këto i bënë të vetat si prona pa qenë kurrë të tyre, sepse shumica shqiptareve ishin konvertu në islam, duke u arsyetuar përmes gojëdhënave inekzistente dhe të bëra nga falsifikimet e shumta të “popave e kalluxherave” serb të ardhur nga Rusia që e kishin për detyrë të rikrijonin historinë kinse shpirtërore serbe atë “djepin” e tyre, artificialisht “Serbi e vjetër”, term ky i farkuar e artificialisht nga politika serbe. Këto kisha dhe manastire në hershmëri ishin pronë e shqiptarëve ortodoksë, si p.sh Binça dhe Buzaviku, venbanime rrënzë kalasë së Binçës, kala kjo Iliri aty 500 metra me tregun e vet, ku ne sot jemi dëshimtar si popull që banojm nga kohët e para ardhjes turqve që kalaja funksionoi deri më 1389 e që lidheshin edhe me manastiret e Shkupit, si kryeqendër të Dradanisë së atëhershme.

U lutem kronistve e historianve shqiptar mos ua bani tapi njerzit ortodoks shqiptar sebve. Mesohuni gjejni nji varr serbi deri më 1900 ne kto troje në Ilirik dhe atëher shkruni ku të doni pytni popull pa varre nuk ka. Nes ka popull pa varre dhuronjav token atyre rusve, po nese i pyt serbet sot po të kujt jan varret e vjetra janë Romake, e nuk e përmendin emrin shqiptar se toka është e tyre kështëu i ka mësuar kisha ruse.

About Post Author