Feri Arifi:Letër atyre që japin histori


Feri Arifi

Letër atyre që japin histori
Gjatë Luftës ruso-shqiptare, e cila nuk ishte luftë turke-ruse më 1878 dhe asaj luftës së Parë Botërore, u prën dhe u vran miljona shqiptarë mysliman, ndërsa numri i të dëbuarve nga Begradi e në Athinë nuk dihet, e gjitha kjo ishte luftë nga ruset dhe mund të them edhe nga Franca, tokat tona u mbushen me varre të njerzve tonë. Historia dhe historianët duhet të vinë në vete, për dallim nga luftërat e hershme, këta ishin lufta tonat për Ilirikun, po të ishin turke, ku i kanë varret turqit, luftë pa varre nuk ka, turqit luftuan vetem me shqiptarët, më 1389 dhe 1690, shihni varret në gryken e kaqanikut dhe Drangllavë më 1910 aty ka varre turqish. Ndërsa luftat e fundit edhe i vetmi një turk nuk vdiq për shqiptarët. Kjo ishte dhe u bë një propagandë e cila u përdor në një shkallë globale e sidomos asaj Evropjane për të bindur boten dhe popullsinë se lufta ortodokse është e drejtë dhe ka drejtësinë e kauzës për ti zhdukur myslimanet turq, nga ky vend e në fakt të gjith ishin banoret e ilirikut, shqiptarë, sepse turqit kishin ikur heret nga ky vend; Kjo ndodhi për të kërkuar mbështetjen në dobi të Rusisë dhe për të forcuar mbështetjen e aleatëve që secili të fitoj toka më shumë në kurriz të shqiptarve. Propaganda luajti një rol vendimtar, në përpjekjen për rekrutim, duke bërë thirrje për nacionalizmin fetarë dhe atdhetarizmin përmes parullave: “Vendi juaj ka nevoj per fe “Mos u paguani haraq turqve” ndihmoni fesë krishtere ortodokse Ruse. Kjo ishte motoja e luftës.
Shkroj: Feri Arifi, Tanushë.

About Post Author