Gezim LLojdia-Maria


MARIA

Gezim LLojdia

I ftohtë është veriu, Maria ! Moti gjithnjë me ngricë.

Andej filluan mbjellim grurin. Kjo tokë dunicë.

Trokitje përmbi qelq. Era ngre perde. Degët e ullirit.

Shën Mëhill është sot. Flokët të Maries. Dallgëzuar. Degë bliri.

Syri i rrudhosur. Harbuar juga. Tymosur oxhaqet . Trembur çatia.

Kuaj që ikin. Shtegu i çarë në vrizë. Priti kuajt Maria!

Fushnajë e shkretuar. Era përzë zogj. Të trembur në lugina.

Gruri i shirë në lëmë. Krojet rrjedhin qumshtë. Qentë flenë me kopenë.

Xhaketë e vjetër grisur. Ugar me plisa. Rrëzuar në avlli, hardhia.

Kukurisnin plakat: ç’dimër do të bëjë sivjet Maria?

Një rruginë me hënë, një rruginë me vranësira, në mes errësira.

I tretur shikimi. Kufiri ç’ largësi yjesh. Mushkat në mjegull hingëllijnë.

Shpejt zuri dëborë, vise me egërsira. Prishur magjia. Ditë-heshtur, Maria

About Post Author