Gjithë Shqipëria-Natasha Limaj


GJITHË SHQIPËRIA

Thonë malli të bën’ poet

Ësht’ dhe s’është e vërtetë…

Thonë shpirti i mërguar

Burim pene për të shkruar…

Jo…jo…jo…, për fam’e emër

Por të zbraps llavën në zemër…

As në ëndërr , kurr’kaluar

Ardhur nga puna dërrmuar…

Mërgimi kjo plagë e vjetër

Gjithmonë ësht’mbledhur në letër…

Shplodhjes vargu buis vet

Do a s’do…, gjëndesh poet…

S’prish punë shkolla, teoria

Nga ah-ja… lind poezia…

Por…, me mua , jooo…, s‘e dija

Sa më mungon Shqipëria?!..

Ku kam qeshur dhe kam qarë

Ku jeta fort më ka vrarë…

Ku kam rrënjët e damarëve

Ku kam eshtrat e të parëve…

Vetëm në sokaqe Vlore

Lapsi s’më ndahet , prej dore…

Këngëzojnë me ligjërime

Thundre, bexga e mersine …

Të gjitha i mbolli Zoti

Brinjës së Kaninës sime…

Përmbi to vuri floririn

Kaninjotin , argëlidhin…

Bir nëne , o kush ta mbajë

Mespërmes lumin me vaj…

Sqimatare muza ime

Aromë Vlore, fllad Kanine …

Shkëmbëzim nga Labëria

M’u dashka gjithë Shqipëria…

Të humbas në ligjërime

Që të zbrapset llava ime !..