GRUA !


Teuta Shaqiraj

Mos ndrysho!

Edhe kur vala marramendëse e dyshimit

të gllabërojë ,

përpara ec,

me vështrimin mbërthyer tek retë.

Herët a vonë Thashethemja do të heshtë,

do pushojë vetë

e penduar, mjerane,

do të ikë me gjuhën ndër dhëmbë..

Edhe kur erërat zhgënjyese, zemrën ta thërmojnë një ditë ,

mos u tremb !

Ajo është e fortë me diellin brenda

dritë jetë .

Ajo prore do të rrahë, si flatra pëllumbi

në fluturim

mes hapësirës katëroshe të dashurisë

deri në amëshim.

Edhe kur puthja gënjeshtare Judiane

mbi buzën qershi

të ketë rënë,

mos e tret buzagazin e ëmbël

si vesa mbi petale lëngëzuar !

Ec, vrapo !

Me mirazhin e oazit në shkretëtirë,

me ëndjen e ëndrrës së pa fikur

mes duarve të tua, ravijëzuar.

E nëse shigjetat gjarperuese ,

dashakeqe,

duan të të zhbirojnë,

ndiz më fort dritën e syve,

si prushi nën hi mbuluar!

Aty le të përzhiten ,

të digjen e prapë të bien

para këmbëve të tua o grua,

mbushëlli jete shenjtëruar.

Moos ndrysho!

Jo , s’mmund të ndryshoj

e ke thënë .

TË të ngjyrosin si një kopje famëkeqe e shpirtit tënd të dlire !

Mos u thëntë !

Je e veçantë

je vlerë e paparë,

vërtetë një pikë uji në oqean,

por miliardi stercala dashurie

Në ty e me ty botën në pëllëmbë mbajnë.

About Post Author