Hasan Kurti: Fragments from a Doctor’s Diary


The plane takes off slowly and, under our gaze, the mountains, fields, lakes, cars, and people shrink until they turn into shadows, as if they never existed. My wife is close to the window. The sky is invisible, as the sun casts its strong, almost dazzling, rays on the glass.


The situation is serious and complicated. Tomorrow is like a minefield; we must be careful of where we place our feet because one of the mines could explode. But even then, it won’t be enough, for the danger is inevitable.


The weather is beautiful and sunny, almost spring. A light breeze blows around gently like a caress. My wife’s steps are slow and, from time to time, a strange and unusual silence overwhelms her. She, who only a short time ago did not walk but flew … she, who did not say a single word but spoke incessantly.


I have the image of that moment in my hand and I look at it for a long time. Our faces in the photo seem thoughtful, lost, and distracted on that day full of colors and of almost spring.


Taken from the book: “Fragments from a doctor’s diary” written by HASAN KURTI and published by Poetry Planet Book, Philippines, 2022. Translated into English by IRMA KURTI

Fragmente nga ditari i një mjeku – Hasan Kurti

Dalëngadalë avioni merr lartësi dhe në vështrimin tonë malet, fushat, liqenet, makinat, njerëzit duken të vogla, derisa shndërrohen në hije, sikur të mos kenë ekzistuar kurrë. Ime shoqe është pranë dritares. Qielli është i padukshëm, sepse dielli përthyen mbi xham rrezet e tij të forta, gati verbuese.


Situata është e rëndë dhe në tërësi e ndërlikuar. E nesërmja është si një fushë e minuar, duhet të jemi të vëmendshëm ku do të hedhim hapat, se një nga minat mund të shpërthejë, por asgjë s’do të jetë e mjaftueshme për të shmangur rrezikun.


Koha është e bukur dhe me diell, pothuaj pranverë. Fryn një fllad i lehtë, që duket më shumë si një përkëdhelje. Hapat e gruas sime janë të ngadaltë dhe një heshtje e çuditshme, e pazakontë e pushton herë pas here. Ajo, që vetëm pak kohë më parë nuk ecte, por fluturonte, ajo që s’thoshte një fjalë, por bisedonte pa pushim.


Mbaj në duar fotografinë e atij çasti dhe e vështroj për një kohë të gjatë. Fytyrat tona në celuloid duken të menduara, të përhumbura, të shpërqendruara në atë ditë plot me ngjyra, pothuaj ditë pranvere.


Marrë nga libri: “Fragments from a doctor’s diary” shkruar nga HASAN KURTI dhe botuar nga Poetry Planet Book, Filipine, 2022. Përkthyer në anglisht nga IRMA KURTI