Hëna nuk mbillet,nuk hahet…Nebi Dragoti


Kritike

Bredh mendja e semure per te dhene, gjoja art letrar te persosur, por logjikisht gabon. Dikur kam lexuar nje varg te nje poeti, ku shprehte deshiren per te mbjellur henen. Pse keshtu kjo mendje ?!Nuk kemi se çfare te mbjellim ne toke? Kjo eshte shkarje logjike, del nga vetja ai qe kerkon te krijoje. Lexova nje tjeter krijues qe kercet te hante henen, sepse, si duket, nuk kishte cfare te hante. Po te hedhesh mendime te tilla ne vjershe nuk do te thote se po ben art. Ç’ eshte ky largim tematike, veçim, ftohje poezie ndaj njeriut? Sa shume motive temash ka jeta, sa shume! Po pse arrihet ketu?! Kjo eshte varferi, shterje, lajthitje e krijuesit qe nuk mat, qe nuk kontrollon se cfaare po krijon. Kriuesi priret te realizoje objektivin e shendosh shoqeror qe ka ne program. Nuk punohet kot e kuturru. Ndonje tjetri mund t’i lindi deshira ” ta marri henen nuse”, ta coje ne shtepi. Eshte per te qeshur: keshtu do na mbeten djemte pa martuar. Shkurt kontrolli logjik duhet te jete mates ne krijimtari. ” Hena nuk mbillet, nuk hahet”. Dreqi ta haje!