Hiqmet Mehmetaj:Cigania


Ripostimi i kësaj poezie bêhet për të përshëndetur mikun tim ,Ruzhdi Bajrami .

Cigania

Statujë e bronxtë, billonjë e lëmuar,

Me brishtësinë tënde edhe syt’ e shkruar,

Cili s’ngatërrohet,

Në udh’ kur takohet ?!…

Nën atë zhele me rrudha zhubrosur,

Endet trupi yt si kalli i sosur,

Sa keq i mbuluar,

Sa i ëmbëlsuar !

Me fytyrën tënde aq ëngjëllore,

Sëmboi nëpër ëndrra zemrat mizore !

E purpurta këmbë,

Le t’i lerë pa mend !…

Nën hijen e gjinjve, as më thua pak,

Natën kush strehohet e bie në mëkat ?

Ah, po…një cigan,

Prehet nën tufan !…

Ti plot nur e hir, mirësi dhuron,

Saqë çdo poet në mëkat e çon;

Princesh’ në romane

e sallat mondane !

Po ec si lozonjare .e trupin e derdhur,

Me flokët valëzuar përmbi shpinë hedhur !

Ngjallmë frymëzime

Edhe ëndërrime !

H. Mehmetaj

Llakatund 2002 .

About Post Author