Ike për mos të ardhur kurrë…Mimoza Nebiaj


Kushtuar djalit hero qe dha jeten per te shpetuar jete, ne amxhesor dy vjet me pare…

Oh, mor djale,

Djale i nenes,

Qe ja dermove zemren,

Nenes,

Ti hyre per te shpetuar jete,

Po mbete vete ne ate dere,

Djale i nenes more djale,

Mbete ne ato vale,

Po per nenen nuk.pyete valle?

Ajo sot po kullon,

Me dhimbjen e saj bashkohemi sot…

Zemra mu nda ne mes,

Mor djale,

Lum ajo nene qe te edukoi,

Dhe vlerat ti percolli,

Djale o djale,

Se dhe ne te helmuar jemi,

Dhimbjen e kemi ne palce,

Po kjo i.kalon cdo shkalle,

Zot o zot pse nuk e ndalove?

Kete djale ta shpetoje,

Ishte djale i ri,

Te kepuste ne shpirt,

Ai hyri dhe gjate nuk,

E mendoi,

Dhe shtate jete i shpetoi,

U prehsh ne paqe more djale,

Se zemren na i dermove ne cdo skaj,

Heroi i.mijera nenave,

Qe sot do u mbyllej dera,

Por ti do kujtohesh,

Nder breza,

Djale qe nuk ben me nena,

Djale qe do te kendohet

Kenga,

Qofsh i parajses,

Zoti te deshte prane,

Se u vervite,

Ne ato flake,

Ti je vertete hero,

Po ajo nene,

Ajo nene ate po mendoj,

Sot…

Si do ta duroj?

Nena jemi edhe ne,

Dhe dhimbjen e ndjejme,

Por ajo sot buzen,

Fort kafshon,

Djalin me nuk do ta shoh,

Ajo do te jete krenare,

Per kete djale hero,

Qe u fut neper flake,

Dhe jete shpetoi,

Por nena nje jete do ta kujtoj…

Autore:

Mimoza Nebiaj.

Gjirokaster.