IKËN DUKE NAPRITUR ME LOTË NË SY


Kujtim Hajdari

(Duke u kthyer nga mërgimi)

Të vjetërit prehen në heshtje këtu, në kënd,

Në këtë pyll mermerësh, nën ullinjtë e lashtë,

Ndoshta e ndjejnë sot dhe hapin tim të rëndë,

Dhimbjen që fshikullon e më ngrin këtu jashtë.

Të afërm e të njohur përreth, kudo i ndesh,

Shëtis dhimbjen time e mallin shpërndaj,

Ndjej se gjithë mermerët i kam si peshë,

Kur kujtoj se na kanë pritur me syrin në vaj.

Një copë rè shoh të grisur mbi gjineshtra,

Si një shami lotësh të djegur e copëtuar,

Afrohem ngadalë sikur shkel mbi eshtra,

Të lexoj amanetet në blu-në e vjetëruar.

Të dëgjoj një fjalë nga pemët që flenë,

(Me siguri kanë folur kur s’na prisnin dot më,)

Thonë se pema e vjetër jehonat i kthen,

Sa do të çmallesha t’u dëgjoja pak zë!

About Post Author